جلسه دفاع از رساله: سارا هدایتی کلیجی، گروه جنگلداری
خلاصه خبر:
عنوان رساله: مدلسازی پراکنش مکانی گونه های راش (Fagus orientalis Lipsky) و بلوط (Quercus castanefolia C. A. Meyer) در ناحیه خزری مبتنی بر تغییر اقلیم و تغییر کاربری اراضی
ارائه کننده: سارا هدایتی کلیجی استاد راهنما: دکتر سیدمحسن حسینی استاد مشاور: دکتر سیدجلیل علوی استاد مشاور دوم: دکتر محدثه امیری رسکتی استاد ناظر داخلی: دکتر یحیی کوچ، دکتر مسعود طبری استاد ناظر خارجی: دکتر زینب جعفریان جلودار، دکتر کامران نصیر احمدی نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر اکبر نجفی تاریخ: 1403/08/23 ساعت: 11 مکان: سالن اصلی کاخ
چکیده: در مطالعه حاضر بااستفاده از الگوریتمهای مدلسازی در ارزیابی رویشگاه بالقوه گونه ها( شبکه عصبی مصنوعی (ANN)، مدل خطی تعمیمیافته (GLM)، خطوط رگرسیون تطبیقی چند متغیره (MARS)، حداکثر آنتروپی (Maxent) و جنگل تصادفی(RF) و نقشه متغیرهای زیست اقلیمی و فیزیوگرافی، پراکنش جغرافیایی راش شرقی (Fagusorientalis Lipsky) و (Q. castaneifolia) در جنگل های هیرکانی در شرایط فعلی و تحت اقلیم آینده مدل سازی شد. نتایج نشان داد، ارتفاع، تغییرات فصلی دما و شیب به ترتیب بیشترین تأثیر را در تعیین مطلوبیت رویشگاه راش شرقی داشتند. بر اساس سناریوی خوشبینانه (ssp1-2.6) و سناریوی بدبینانه (RCP8.5) در سالهای2041-2070 و 2071-2100 مربوط به میانگین مدلهای اقلیمیMRI-ESM2-0، IPSL-CM6A-LR وGFDL-ESM4 ، رویشگاه راش شرقی با حداقل 8/8 درصد و حداکثر 63/10 درصد تلفات مواجه خواهد بود. بر اساس مقادیر درصد مشارکت، مقادیر بارش خشک ترین ماه (Bio14)، شیب و تغییرات فصلی بارش (Bio15)، به ترتیب بیشترین سهم را در پراکنش بلندمازو داشتند. در هر دو دوره زمانی و تحت هر دو سناریوی تغییرات اقلیمی بر اساس میانگین مدل های اقلیمی، شدیدترین کاهش در محدوده اقلیمی مناسب گونه بلندمازو، 29/5 درصد است که در سال 2100 تحت سناریوی بدبینانه اتفاق خواهد افتاد. تغییرات کاربری اراضی منطقه هیرکانی در بازه زمانی 20 ساله با استفاده از تصاویر Landsat -5MMS (سالهای 2000، 2005 و 2010) و Landsat -8OLI-2/TIRS-2 (سالهای 2015 و 2020) در سامانه Google Erth Engineمورد بررسی قرار گرفت. بر اساس الگوریتم طبقهبندی جنگل تصادفی (RF)، دقت کلی و ضریب کاپا در تمامی سالهای مورد مطالعه بالای 80 درصد بدست آمد که نشان دهنده صحت طبقه بندی بوده است. از زنجیره خودکار مارکوف (ChainAutomata-Camarkov) برای پیش بینی احتمال در 50 و 100 سال آینده استفاده شد. نتایج نشان داد در سال 2100، سطح اراضی جنگلی به 43/13972کیلومتر مربع (16 درصد) و مساحت مناطق آبی به 6/36 (4/4%) کیلومتر مربع کاهش می یابد و مساحت اراضی مرتع، کشاورزی، ساخته شده و بایر به ترتیب (2/1150، 941.6، 1، 8/784 و 8/116 کیلومترمربع) افزایش خواهد یافت. با هم پوشانی نقشه اقلیمی نهایی گونههای راش و بلندمازو با نقشه حاصل از تغییر کاربری اراضی در سالهای 2050 و 2070 بر اساس سناریوی خوش بینانه به ترتیب تا سالهای 2070 و 2100. با احتساب اثر ترکیبی، مساحت پیشبینیشده برای بلندمازو 68/6509 و 46/6496 کیلومتر مربع و در سناریوی بدبینانه، 96/6358 و 98/5528 کیلومتر مربع از جنگلها نسبت به تأثیر تغییر اقلیم به تنهایی کاهش مییابد. برای گونه راش در سناریوهای یکسان تا سال 2070 و 2100 در سناریوی خوش بینانه به ترتیب 6/5571 و 49/5278 کیلومتر مربع و در سناریوی بدبینانه 22/4905 و 3/3755 کیلومتر مربع از کاربری جنگل نسبت به اثر اقلیم به تنهایی کاهش می یابد.